Beste vrienden,

Ik schrijf u op een moment dat we allemaal bedroefd zijn over de ontberingen en het lijden dat de Heilige Vader doormaakt. We blijven hem onze innige gebeden toewijden. In de afgelopen dagen hebben velen van u hem hun dankbaarheid betuigd voor de manier waarop hij ons vaderlijk begeleidt, in het bijzonder verwijzend naar zijn brief van 1 februari. Ik heb hierover veel verzoeken en vragen ontvangen, en ik heb ook de gelegenheid gehad om het te bespreken met Dicasterie voor de Leken, het Gezin en het Leven. Omdat ik niet in staat was om in korte tijd op iedereen afzonderlijk te antwoorden, dacht ik dat het nuttig zou zijn om samen met degenen die met mij de verantwoordelijkheid voor de beweging delen, enkele passages door te nemen en te onderzoeken.

Wij zijn er zeker van dat de weg die de kerkleiding ons wijst, onze eigen groei beoogt, in functie van de hele kerkgemeenschap. Onze gemeenschap bestaat voor zover zij behoort tot de gemeenschap van de hele Kerk, geleid door de Paus, belast met de taak om “de dienaar van de gemeenschap in waarheid en naastenliefde” te zijn.1 Daarom willen wij ons met een oprecht hart beschikbaar stellen voor deze reis. Het is een uitnodiging die ik aan ieder van u doe, ook aan hen die de afgelopen jaren in moeilijkheden zijn geraakt, om welke reden dan ook, ook vanwege mijn beperkingen. [...]