Hermann de Lamme (1013-1054) is een van de meest indrukwekkende figuren uit de middeleeuwen. Hij leed aan een complexe handicap, waardoor hij alleen gebogen kon zitten en moeizaam kon spreken. Toch behoort hij tot de grote geleerden en dichters van de middeleeuwen. Hij maakte niet alleen naam met zijn onderzoek op het gebied van wiskunde en astronomie, maar ook met zijn bijdragen aan de geestelijke muziek en geschiedschrijving. Door zijn verbondenheid met God en zijn vrolijke, liefdevolle menselijkheid was hij een overtuigend getuige van het geloof.

Tijdens de Meeting voor de vriendschap tussen de volkeren, die van 22 tot 27 augustus 2025 in Rimini plaatsvindt, zal er een tentoonstelling over hem zijn met de titel: “Een schat in aarden potten. Hermann de Lamme: geroepen om omhoog te kijken.”

Hermann was benedictijns monnik in het klooster op Reichenau. Voor de curatoren was zijn leven “kwetsbaar en krachtig tegelijk, een vraag en een belofte voor iedereen”. In de inleidende tekst bij de tentoonstelling op de homepage van de Meeting herinneren zij eraan dat Don Giussani hem door een geschrift van Cyril Martindale bij velen bekend heeft gemaakt. “Hij beschrijft hem niet als een held die grenzen uitdaagt en overwint, maar als een echt levend mens: echt levend omdat hij zich omarmd en geliefd weet”, staat er. Dat wekte bij de curatoren de wens om "uit te zoeken wie Hermann de Lamme was en hem de meest prangende vragen te stellen, vragen die voortkomen uit de ervaring: Hoe is het mogelijk om geconfronteerd te worden met het mysterie van handicap en pijn zonder te wanhopen? Is het mogelijk om beperking te leven als een uitnodiging tot volheid? Waar kun je je waardigheid terugvinden als alles die lijkt te ontkennen?"

De tentoonstelling moet dan ook een manier zijn "om te ontdekken wat deze positiviteit heeft voortgebracht, die Hermann aan alle mensen in zijn omgeving heeft overgebracht. Een leven dat volledig gericht was op ‘omhoog kijken’, of het nu was bij het bestuderen van de sterren, het onderzoeken van de voorzienigheid in de geschiedenis, het componeren van hymnen ter ere van God of het smeken om hulp in het lijden. Het was deze volheid van het leven die een verering door de gelovigen teweegbracht, die zich onmiddellijk over de hele regio verspreidde."

“Het verhaal van Hermann de verlamde”, zo schrijven de curatoren verder, "verwijst naar ervaringen die men ook vandaag de dag nog kan opdoen: gezichten en plaatsen in het leven waar men met dezelfde inspanningen leeft als Hermann. Ze laten zien dat elk leven, zelfs het meest kwetsbare, als het zo wordt geleefd, een wonder kan zijn."

Begin dit jaar werd ons gevraagd of we een groep Italiaanse vrienden van de beweging Comunione e Liberazione konden ondersteunen bij een bezoek aan Duitsland ter voorbereiding van deze tentoonstelling.
Velen van hen zijn lid van de vereniging “La Mongolfiera”. Deze vereniging werd in 2011 in Imola opgericht door een gezin met een gehandicapte dochter, samen met andere vrienden. Ze wilden elkaar helpen om beter te leven met het thema handicap, de daarmee gepaard gaande moeilijkheden en de grote vragen die het oproept.

De vereniging was bedoeld als een mogelijkheid om met andere gezinnen in contact te komen, maar is in de loop van de tijd ook uitgegroeid tot een plek waar concrete hulp wordt geboden, waar het hele gezin wordt geaccepteerd en niet alleen hun beperkingen worden gezien, maar ook hun verlangen naar geluk, dat in het hart van ieder mens leeft.

Samen met de initiatiefnemers van de tentoonstelling zijn we in februari 2025 in de voetsporen getreden van Hermann de Lamme, wiens levensverhaal en werkterrein ons al lang bekend zijn. Op het eiland Reichenau bezochten we de beroemde, nog bewaard gebleven kerken, met name de Münster Sankt Maria en Markus in Mittelzell. Hier stond het klooster waar Hermann de Lamme leefde en werkte. Reichenau is al 1300 jaar een kloostereiland en staat inmiddels op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Veel hier herinnert aan de rijke geschiedenis en de tijd dat het eiland werd beschouwd als het spirituele centrum van Europa. Sinds 2001 is er ook weer een benedictijnse gemeenschap actief in de eilandpastoraal.

In Altshausen in Oberschwaben, waar in de slotkerk de schedelrelikwie van Hermann de Lamme wordt vereerd, ontmoetten we vertegenwoordigers van de Hermannus-gemeenschap. Deze gemeenschap heeft zich ten doel gesteld het leven van de beroemde monnik, die ook wel het ‘wonder van zijn tijd’ werd genoemd, bekend te maken en de verering van Hermann de Lamme voort te zetten.

Wij nodigen u van harte uit om de tentoonstelling tijdens de Rimini Meeting te bezoeken.